Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
barūn st. M.
barūn , st. M.
- nhd.
- Baron, Großer des Reiches, geistlicher Herr, weltlicher Herr, Edelmann
- Vw.:
- s. lant-
- Hw.:
- s. barūnīe; vgl. mnl. baroen, mnd. barōn
- Q.:
- Suol, RqvI, RqvII, Ren, HTrist, HvNst, Apk (FB barūn), WvÖst (FB (barône), EbnerChrist, Gottfr, JTit, Karlmeinet, KvWTroj, KvWTurn, Lanc, Parz (1200-1210), PleierGar, Trist, UvEtzWh, Wh
- E.:
- s. lat.-ahd. baro, M., Mann, Freier (M.) (1); germ. *bara-, *baraz, st. M. (a), Mann
- W.:
- nhd. Baron, M., Baron, DW 1, 1139, DW2 4, 217
- L.:
- Lexer 10a (barūn)), Lexer 368c (barōne), Hennig (barūn), FB 26a (barūn), MWB 1, 447 (barūn), LexerHW 1, 132 (barûn), Benecke/Müller/Zarncke I, 91b (barûn)