Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
bœsewiht st. M.
bœsewiht , st. M.
- nhd.
- Bösewicht, Schurke, Verachteter, verächtlicher Mensch, Übeltäter, Verbrecher, schlechter Mensch
- ÜG.:
- lat. nefarius Gl
- Vw.:
- s. grunt-*
- Hw.:
- vgl. mnd. bȫsewicht
- Q.:
- Elmend, HlReg, Enik, SGPr, GTroj, SHort, HvBurg, Apk, Ot, KvHelmsd, Seuse, WernhMl (FB bœsewiht), EvA (FB bösbiht), Apk (FB bôsewich), (sw. M.) Apk (FB boswich), Ack, Albrecht, Berth, Cäc, Diocl, DuM, FvSonnenburg, Georg, Gl, Glaub (1140-1160), GrAlex, HB, Jüngl, Just, JvR, Kerbelkraut, Krone, KvWHvK, KvWLd, KvWTroj, Lanc, LuM, Mai, NvJer, OberBairLdr, PassI/II, Rab, ReinFu, Renner, Ring, StRAugsb, Urk, UvLFrd, Virg, WälGa, WeistGr, Wunderer, Zwickauer
- E.:
- ahd. bōsiwiht* 1, st. M. (a?), Bösewicht, Nichtsnutz, wertloser Mensch; s. bōsi (1), wiht
- W.:
- nhd. Bösewicht, M., Bösewicht, DW 2, 256, DW2 5, 618
- L.:
- Lexer 25a (bœsewiht), Hennig (bœsewiht), WMU (bœsewiht N 238 [1283] 5 Bel.), MWB 1, 941 (bœsewiht), LexerHW 1, 330 (bœsewiht), Benecke/Müller/Zarncke III, 651a (bœsewiht), LexerN 3, 98 (bœsewiht), DRW