Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
arbitratus m.
arbitratus , -us m. 1 compositio, disceptatio — Schlichtung, Entscheidung : a arbitralis sententia — Schiedsspruch, Schiedsurteil : Chart. Wirt. II 379 p. 141,10sqq. (a. 1163) discretarum personarum -ui arbitratui omnem controversiam ... exposuimus ...; quorum (arbitrorum) -ui arbitratui summissi stetimus. Chart. Helv. arb. 121 p. 186,10 eorum dictum, arbitrium seu -us arbitratus in sua maneat firmitate ( syn. ordinatio). b aestimatio , taxatio — Abschätzung, Festsetzung : Chart. Tirol. 552 p. 33,30 (a. 1204) detracta quarta parte precii extimata -u arbitratu bonorum hominum (666 p. 122,25 -u …