Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
aratrum n.
aratrum , -i n. (?f.: p. 857,14) script. : arr-: p. 855,67. aro-: Gloss. III 666,14 St.-S -thr(um): Chart. Pruss. I 140 p. 105,21. form. acc. sg. -am: p. 857,14. metr. : Lup. Ferr. epist. 5 p. 17,3 in eiusmodi dictionibus, ut est ‘-um’ ..., quae ... paenultimam videntur habere productam, magna haesitatio est eqs. ( cf. D. Norberg, Introduction à l'étude de la versification latine médiévale. 1958. p. 13sq.). rhythm. ár-: Chron. rhythm. Leod. 42. instrumentum, quo aratur — Pflug (fere de carruca; de unco Slavorum: p. 857,68.71; de re cf. K.-J.Hollyman, Le développement du vocabulaire féodal en F…