Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ank(a)la st. f.
ank ( a ) la st. f. ; vgl. an. ǫkkla sw. n. — Graff I, 344. anchla: nom. sg. Gl 3,432,24 ( clm 19 410, 9. Jh. ). — ancli: nom. pl. Gl 3,433,69 ( Fulda C 11, 15. Jh.; -i unter Einfluß des lat. Lemmas? ). — anchal-: nom. sg. -a Gl 1,424,41 ( Rf ). 4,100,41 ( Sal. a 1, 2 Hss., 11. 13. Jh. ); nom. pl. -a 3,433,68 ( clm 14 754, 10. Jh. ); -o 1,294,13 ( Jb-Rd; vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 333 ). — anchel-: dat. sg. -o Gl 5,4,38 ( Zürich, Rhein. 56, 10. Jh. ); nom. pl. -a 40 ( ebda. ). — anchil-: nom. sg. -la Gl 4,100,42 ( Sal. a 1, 12. Jh. ); nom. pl. -a 3,436,61 ( Vat. Reg. 1701, 11. Jh. ). — ancalla: n…