Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
anevanc st. M.
anevanc , st. M.
- nhd.
- Anfang, Beginn, Ursache, Anfassen, gestohlenes Gut, Beute (F.) (1), durch Handanlegung begonnene Klage um Gut, Ursprung
- Hw.:
- s. antvanc, anevāhen; vgl. mnl. aenvanc, mnd. anevanc
- Q.:
- RWchr, LvReg, Brun, SHort, HvNst, Ot, EckhI, EckhII, Parad, BibVor, KvHelmsd, Minneb, EvA, Tauler, Seuse, KvMSph, KvMSel, Gnadenl (FB anvanc), BdN, Berng, BrZw, Chr, EvS, Freid, Had, HeinzelSJ, Kulm, KvWTroj, Kzl, Lanc, LobGesMar, MH, Mügeln, Mühlh, PrOberalt, RbMagdeb, RvEBarl, StRFreiberg, StRIglau, TannhHofz, Trist (um 1210), Urk, WeistGr
- E.:
- ahd. anafang 17, st. M. (a?, i?), „Anfang“, Anfassen, Beginn, Berührung
- W.:
- nhd. Anfang, M., Anfang, DW 1, 324, DW2 2, 861
- L.:
- Lexer 7a (anvanc), Hennig (anvanc), WMU (anvanc 2 [1227] 13 Bel.), FB 20a (anvanc), MWB 1, 297 (anevanc), LexerHW 1, 84 (anvanc), Benecke/Müller/Zarncke III, 210a (anevanc), LexerN 3, 30 (anvanc), DRW