Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)
anegengen swV.
2 ‘jmdm. (als Vorzeichen) entgegenkommen, begegnen’ (vgl. aneganc 2 )
1 ‘(etw.) beginnen, anfangen’ – intr.: die vier schvlde die angengôtin an dem erstim mennisch Spec 6,22; daz erbe der sele beginnet danne anegengen PrLpz 271,23. – refl.: div gnade div angengete sih an dirre naht; von div heizet si div wihe naht Spec 20,19; diu gnade [...] anegenget sich elliu an disem tage PrHoff 85,18. 91,2. – tr.: wan da angenget der gvͦt sant Johannes sin ewangelium Konr 3 W1,166; der die sunnen enphenget, / den hâstû [Maria] ganegenget [geboren] RvZw Leich 88; daz daz vrône opher hiute alreste ganegengit wart Spec 51,18 2 ‘jmdm. (als Vorzeichen) entgegenkommen, begegnen’ (vgl. aneganc 2): wizzet, swem der anegenget an dem morgen fruo, / deme gêt ungelücke zuo Walth 118,16
MWB 1 236,44; Bearbeiter: Schnell