Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
andon sw. V. (2)
andon , sw. V. (2)
- nhd.
- eifern, eifersüchtig sein (V.), sich ereifern
- ne.
- speak (V.) with zeal, be (V.) jealous, get worked up
- ÜG.:
- lat. zelare GlP, GlS
- Hw.:
- vgl. ahd. antōn (sw. V. (2)); anfrk. andon
- Q.:
- GlP (um 1000), GlS
- I.:
- Lbd. lat. zelare?
- E.:
- germ. *andōn, sw. V., sich ereifern; s. idg. *anə-, *an- (3), *h₂enh₁-, V., atmen, hauchen, Pokorny 38
- W.:
- mnd. anden, sw. V., Meinung äußern, tadeln, strafen; B.: GlP 1. Pers. Sg. Prät. Ind. andoda zelatus sum Wa 76, 18a = SAGA 123, 18a = Gl 1, 446, 41, GlS 3. Pers. Pl. Präs. Ind. ándod zelant Wa 106, 33a = SAGA 286, 33a = Gl (nicht bei Steinmeyer)
- L.:
- TAsHW 11b (andon)