Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
anagiheften sw. v.
sw. v.
ana-ge-afton: 3. pl. prt. Gl 2,33,1 (Trier 1464, 11. Jh.; zum h-Ausfall vgl. von Gadow, Aratorgl. S. 90); -hafton: dass. Tiefenbach, Aratorgl. S. 28,19 (Paris lat. 8318, 11. Jh., -on wohl aus -en korr.).
refl.: sich (einer Sache) zuwenden: anagelie(r)zon anageafton sih [quo tempore nullis] indulsere [cibis, Ar. II,1092] Gl 2,33,1. Tiefenbach, Aratorgl. S. 28,19.
Vgl. anagihaft adj., anagiheftida.