Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
absolutus
absolutus , -a , -um 1. vollkommen, perfekt 2. selbständig, getrennt — 1. perfect 2. independent, seperate 1 vollkommen, perfekt (in Bezug auf die Konsonanz) — perfect (with reference to consonance) [syn.: plenus, perfectus] [s.V] LmL Mart. Cap. 2, 199: cum diapason symphoniam quicquid emensi erant adverterent consonare perfectione absolutae modulationis ( ad loc.: LmL Remig. Aut. 76, 4: ‚ absolutae ‘ id est plenae modulationis). LmL Mart. Cap. 9, 954: Sunt autem absoluta et perfecta systemata numero octo: et primum est, quod ab adquisito, quem προσλαμβανόμενον dicimus, ad mediam, quam μέσην d…