Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
abegetuon anom. V.
abegetuon , anom. V.
- nhd.
- „abtun“, ersetzen (Schaden)
- Hw.:
- vgl. mnl. afgedoen
- Q.:
- RAlex (1220-1250) (FB abe getuon), Chr, Urk
- E.:
- s. abe, ge, tuon
- W.:
- nhd. DW2-
- L.:
- WMU (abegetuon 701 [1285] 2 Bel.), FB 2a (abe getuon), LexerN 3, 5 (abe getuon), DRW