Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
wercliute st. M. Pl.
wercliute , st. M. Pl.
- nhd.
- „Werkleute“, Schöpfer (M. Pl.) (2), Handwerker (M. Pl.), Arbeiter (M. Pl.), Schmiede, Baumeister (M. Pl.), Künstler (M. Pl.), Handwerksleute (M. Pl.)
- ÜG.:
- lat. artifex BrTr
- Vw.:
- s. ant-, hant-
- Q.:
- RWchr, HlReg, Kreuzf, Parad, EvB, Tauler (FB wercliute), BrTr, Chr, HeimesfHinv, KchrD, Konr, Kudr, KvWTroj, LAlex, LS, PrOberalt, Ren, SchwPr, Serv, Spec (um 1150), StatDtOrd, Tuch
- E.:
- ahd. werkliuti* 1, wercliuti*, st. M. Pl. (i), Werkleute, Arbeiter
- W.:
- nhd. (ält.) Werkleute, M. Pl., „Werkleute“, Handwerksleute, DW 29, 379
- L.:
- Lexer 314a (wercliute), Hennig (wercliute), FB 460b (wercliute), LexerHW 3, 773 (wercliute), Benecke/Müller/Zarncke I, 1039 (wercliute)