Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
wecholter F., st. M., st. N.
wecholter , F., st. M., st. N.
- nhd.
- Wacholder
- ÜG.:
- lat. iuniperus Gl
- Hw.:
- vgl. mnd. wachandele
- Q.:
- Pilgerf (FB wëcholtër), BdN, Gl (2. Hälfte 12. Jh.), KochEvL, SchwPr, Tuch
- E.:
- ahd. wehhaltar* 25, wehhalter*, st. M. (a?), Wacholder; germ. *wekltriu, Sb., Wacholder?
- W.:
- nhd. Wacholder, M., Wacholder, DW 27, 53, vgl. DW 28, 53 (Wachholder)
- L.:
- Lexer 310c (wecholter), Lexer 488b (wachalter), FB 457b (wëcholtër), LexerHW 3, 721 (wecholter), Benecke/Müller/Zarncke III, 31a (wecholter)