Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
wankelen sw. V.
wankelen , sw. V.
- nhd.
- ändern, wechseln tauschen
- ÜG.:
- lat. mutare, vacillare, titubare
- Hw.:
- vgl. mhd. wankelen
- E.:
- s. ahd. wankalōn* 3, wancalōn*, sw. V. (2), wanken, schwanken
- W.:
- s. nhd. (ält.) wankeln, sw. V., wankeln, wanken, schwanken, erschüttert werden, DW 27, 1815?
- L.:
- Lü 553b (wankelen)