Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
wankelen sw. V.
wankelen , sw. V.
- nhd.
- wanken, schaukeln
- ÜG.:
- lat. nutare Gl, vacillare Gl
- Hw.:
- vgl. mnl. wankelen, mnd. wankelen
- Q.:
- EckhIII (FB wankeln), Barth (12./13. Jh.), Gl
- E.:
- ahd. wankalōn* 3, wancalōn*, sw. V. (2), wanken, schwanken; s. wank
- W.:
- nhd. (ält.) wankeln, sw. V., wankeln, wanken, schwanken, erschüttert werden, DW 27, 1815
- L.:
- Lexer 308b (wankeln), Hennig (wankeln), FB 454b (wankeln), LexerHW 3, 680 (wankeln), Benecke/Müller/Zarncke III, 706b (wankel)