Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Wagentrad' f.
Wagentrad' f. wie Wagenläus': hei geht up 'n Rämel ( wie Diestelbahn ) van dei Wagentrad' Lu GLaasch ; Rda. von großem Kothaufen: wenn du denn' in ne Wagentrad' hensett't hadd'st, denn führt sick dor 'n Holtwagen in fast Gü Bütz ; Aberglaube: ne Wochenfru sall vör ehren Kirchgang nich œwer de Wagentrad' gahn Wi Red ; Ro Dob ; man sall nich in de Wagentrad' pissen, süs kriggt man dat sniden Water Wi; man möt den Lappen mit den Eiter von Geswüre in ne Wagentrad' leggen, de ierst Wagen, dei rœwerführt, nimmt dat mit Pa Sporn ; im Segensspruch: Wagentrad', ick klag' di, Dei Knirrband, dei plag't m…