Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
wīgant st. M.
wīgant , st. M.
- nhd.
- „Wigand“, Kämpfer, Krieger, Held
- Vw.:
- s. gotes-
- Hw.:
- vgl. mnl. wīgant, mnd. wīgant*
- Q.:
- Kchr, LAlex, Eilh, Ren, RAlex, RWchr, LvReg, Enik, HTrist, GTroj, Vät, HvNst, WvÖst, Ot, Minneb (FB wīgant), Alph, AristPhyll, Athis, AvaJo (1. Drittel 12. Jh.), Bit, Craun, Dietr, Elis, En, Eracl, ErnstB, ErnstD, Exod, Georg, GrAlex, GrRud, HagenChr, Herb, Hochz, JJud, JSigen, JTit, Karlmeinet, Krone, Kudr, KvWTroj, LobSal, Lannz, Laurin, Loheng, Orend, NibA, NibB, NibC, NvJer, Parz, PassI/II, PassIII, PfzdHech, PleierGar, PleierMel, PleierTand, Rab, Rol, RosengA, RosengD, Roth, RvEBarl, RvEBer, SalMor, Spec, StrDan, StrKarl, Urk, UvEtzAlex, UvEtzWh, UvZLanz, Vet, VEzzo, Virg, VMos, Walberan, Wenzl, Wh, Wig, Wigam, WolfdB, WolfdD, Wunderer
- E.:
- ahd. wīgant 5, st. M. (nt), Krieger, Kämpfer; s. wīgan
- W.:
- s. nhd. Weigand, Wiegand, M., „Wigand“, DW 29, 1639
- R.:
- der gotes wīgant: nhd. Gotteskämpfer, biblische Person, Heilige
- L.:
- Lexer 320c (wīgant), Lexer 493b (wīgant), Hennig (wīgant), FB 469b (wīgant), LexerHW 3, 879 (wîgant), Benecke/Müller/Zarncke III, 649a (wîgant)