Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
vorebedæhtic Adj.
vorebedæhtic , Adj.
- nhd.
- „vorbedächtig“
- Hw.:
- vgl. mnd. *vȫrbedechtich?
- Q.:
- HTrist (FB vorbedæhtic), Trist (um 1210)
- E.:
- s. vore (1), bedæhtic
- W.:
- nhd. (ält.) vorbedächtig, Adj., „vorbedächtig“, DW 26, 857
- L.:
- Lexer 295a (vorbedæhtic), FB 438a (vorbedæhtic), LexerHW 3, 460 (vorbedæhtic), Benecke/Müller/Zarncke I, 350b (vorbedæhtic)