Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
vleckeht Adj.
vleckeht , Adj.
- nhd.
- „fleckicht“, fleckig, gesprenkelt, befleckt, beschmutzt, gefleckt
- Hw.:
- s. vleckoht; vgl. mnd. vleckecht
- Q.:
- RWchr, Brun, Vät, EckhI, Parad, Cranc, Berth (FB vleckeht), Albrecht, Herb (1190-1200), KvWEngelh, PassI/II, PassIII
- E.:
- s. vlecke, eht, haft
- W.:
- nhd. (ält.) fleckicht, Adj., „fleckicht“, fleckig, DW 3, 1745, DW2 9, 598
- L.:
- Lexer 291a (vleckeht), Hennig (vleckeht), FB 432b (vleckeht), LexerHW 3, 390 (vleckeht), Benecke/Müller/Zarncke III, 338a (vleckeht)