Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
vipere
(13. Jh.):
‚Schlange, Viper, vipera‘(mhd. auch
sonst viper[e], vipper, nhd. Viper; mndd. nur
vipper-nader
‚dss.‘[→ vippernâter]; mndl. vip-
ra). Das Wort ist aus lat. vīpera f. entlehnt (>
afrz. vipere, nfrz. vipère > me., ne. viper), das
wohl auf *vīvi-pera
‚lebendige Junge gebä-zurückgeht (vgl. Walde-Hofmann, Lat.
rend‘
S279vipere – firbannan 280
et. Wb. II, 796). – Ahd. Wb. III, 901; Splett,
Ahd. Wb. I, 1216; Starck-Wells 155; Schützei-
chel, Glossenwortschatz X, 327; Schade 197;
Lexer III, 362; Benecke III, 325; Götz, Lat.-
ahd.-nhd. Wb. 712 (vipera); Kluge24 961; Pfei-
fer, Et. Wb.2 1517; Lasch-Borchling, Mndd.
Handwb. I, 1, 728; Verdam, Mndl. handwb.
716; ME Dict. U-V, 635; OED2 XIX, 660 f.;
Oxf. Dict. of Engl. Et. 982.