vicesima

vicesima (vigesima) -ae f. Bezeichnung für ein Intervall aus zwei Oktaven und Sexte — term that designates an interval of two octaves plus a sixth 1 allgemeiner Gebrauch — general usage [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 2, 125, 13: Haec enim (sc. consonantia toni cum diapente et bis diapason) omnes illas includit et superat; haec est altissima omnium earum, quae in nostro monochordo continentur, quae a numero vocum suarum una vicesima dici posset et, cum extremarum vocum totius monochordi dicat mixtionem, semel tantum in ipso reperitur. [] LmLPaul. Flor. 8: capiendo supra tenorem sextam vel terciamdecimam vel vigesimam. [s.XV] LmLProsd. contr. I 3, 2 (sim. LmLProsd. contr. II 3, 2). LmLUgol. Urb. 2, 3, 15-17. LmLPetr. Betschk p. 537, 39. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 13, 7: Potest autem diversimode quintadecima haec habere post se decimam, duodecimam, tertiamdecimam, aliam quintamdecimam, decimamseptimam, decimamnonam, vicesimam et vicesimamsecundam. eqs. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 13, 20: Quomodo vicesimam: Vicesimam post se superior quintadecima, quamvis rarissime, assumit, ipso tenore unum gradum aut duos, tres aut quatuor descendente, ut hic probatur: (sequitur exemplum). eqs. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 13, 36: Quomodo vicesimam: Vicesimam infra tenorem, quamvis rarissime, inferior quintadecima post se postulat, si tenor unum gradum aut duos, tres aut quatuor ascendat, ut hic probatur: (sequitur exemplum). eqs. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 17, 16. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 17, 20: Rarissime tamen aut numquam talis ordinatio admittitur, ubi simplex et solus contrapunctus efficitur, tunc enim ipsius vicesimae durities nimium evidens est. al. LmLGuil. mon. 6 p. 33-34. LmLGuill. Pod. 6, 11: si huic equisonantie (sc. bisdiapason) tertiam addiderimus, erit decimaseptima a primo sono. Si quintam, decimanona, si sextam, vigesima, si octavam, vigesimasecunda, et ita in amplius. ... Tredecim sunt species contrapuncti, scilicet unisonus, tertia, quinta, sexta, octava, decima, duodecima, tertiadecima, quintadecima, decimaseptima, decimanona, vigesima, vigesima secunda. Harum autem quedam sunt simplices, quedam composite, quedam vero decomposite. Simplices quidem sunt unisonus, tertia, quinta, sexta, composite autem octava, decima, duodecima, tertiadecima, decomposite vero quintadecima, decimaseptima, decimanona, vigesima, vigesimasecunda. LmLFr. Gafur. pract. 3, 2. LmLContr. Primo sciendum p. 291: duodecim sunt species biscantus, scilicet unus sonus, 3^a, V^a, sexta, octava, X^a, XII^a, XIII^a, XV^a, XVII^a, XVIIII^a et XX^a. 2 qualitative Bestimmung — qualitative determination a als Dissonanz — as dissonance [s.XIV-XV] LmLPaul. Flor. 4: Disonantie vero equaliter sunt sex, videlicet tercia, sexta, decima, terciadecima, decimaseptima et vigessima. LmLUgol. Urb. 2, 3, 40. LmLUgol. Urb. 2, 5, 8. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 17, 9: Omnis autem vicesima... ab antiquis discordantia reputabatur. Contr. Sciendum est p. 284. b als unvollkommene Konsonanz — as imperfect consonance [s.XV] LmLUgol. Urb. 2, 3, 31: decimatertia ... imperfecta consonantia nuncupatur, et ex hac vox vigesima imperfectae consonantiae nomen habet. LmLUgol. Urb. 2, 3, 32: Sunt igitur imperfectae consonantiae tertia, sexta, decima, decimatertia, decimaseptima et vigesima. LmLUgol. Urb. 2, 5, 8. LmLNicol. Burt. 2, 1, 13. LmLGuil. mon. 6 p. 34: Et ex istis consonantiis sex sunt perfectae et sex imperfectae ... Sex species imperfectae: tertia, sexta, decima, decimatertia, decimaseptima, vigesima. LmLAnon. Couss. I p. 443b-445. LmLContr. Primo sciendum p. 291: duodecim sunt species biscantus ... Inperfecte sunt 3^a, VI^a, X^a, XIII^a, XVII^a et vicesima. LmLContr. Quatuor sunt p. 411b.