viceclavis

viceclavis (finalis) -is f. Nebenschlußton, Nebenfinalis (einer Kirchentonart) — auxiliary final (of a mode) [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 108: Que sint claves et viceclaves finales tonorum. LmLPs.-Mur. summa 1394: Que sunt claves et viceclaves tonorum finales. Dictum est, quia protus finitur in ⋅D⋅solre, deuterus in ⋅E⋅lami, tritus in ⋅F⋅faut, tetrardus in ⋅G⋅solreut, et hee claves proprie et regulariter tonis iam dictis debentur. ‚Proprie‘ dico, quia cantus quandoque improprie terminatur. Contingit enim quandoque, quod cantus, qui regulariter et proprie terminari deberet in gravibus, terminetur superius in acutis. LmLPs.-Mur. summa 1452: In gravibus cantus finitur iure tonorum; / tres in acutis sunt viceclaves clavibus horum. / Protus ⋅D⋅, sed deuterus ⋅E⋅ sibi possit habendum; / ⋅F⋅ trito, sed ⋅G⋅ tetrardo crede colendum. / Sunt tribus hiis primis ⋅a⋅♮⋅c⋅ collaterales.