Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
viceclavis
viceclavis (finalis) -is f. Nebenschlußton, Nebenfinalis (einer Kirchentonart) — auxiliary final (of a mode) [s.XIII-XIV] LmL Ps. - Mur. summa 108: Que sint claves et viceclaves finales tonorum. LmL Ps. - Mur. summa 1394: Que sunt claves et viceclaves tonorum finales . Dictum est, quia protus finitur in ⋅D⋅solre, deuterus in ⋅E⋅lami, tritus in ⋅F⋅faut, tetrardus in ⋅G⋅solreut, et hee claves proprie et regulariter tonis iam dictis debentur. ‚Proprie‘ dico, quia cantus quandoque improprie terminatur. Contingit enim quandoque, quod cantus, qui regulariter et proprie terminari deberet in gravibus,…