Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
verwideren swv.
ver-wideren swv. BMZ tr. sich sträuben gegen, zurückweisen, ausschlagen, verweigern Gen. Spec. Roth pr. als ofte er daʒ verwidert Münch. r. VII, 34. den zins Swsp. 34,44. 49, daʒ reht Mw. 184 1292, die gâbe v. Hpt. 1. 399,5. mîn herze gar verwidert swaʒ gît hôchgemüete Ulr. Wh. 149 a . Krone 12733. mit dat. d. p. einem daʒ lêhen v. Swsp. L. 2,156. mit inf. ohne ze Dav. 46, mit ze Swsp. 162,3. Cp. 50. 185 ; widersprechen, verneinen Mai 217,2 var. ; erwiedern, vergelten: Artus dâ niht v. wolt, er muost geruowen nâch der müeden j.Tit. 4551. der anebôʒ mac der hamer stœʒe niht v. ib. 4272. er sluo…