Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
vervluoche swv.
1. mit accusat. der habete si virfluochet Diemer 54,27. virfluochet sîstu vone mir das. 11,16. verfluochet müeʒe er immer wesen Iw. 284. verfluochet und verwâʒen wart vil ofte der tac a. Heinr. 160. swer dir fluoche der sî verfluochet Walth. 11,14. vgl. aneg. 20,49. Trist. 14927. Griesh. pred. 2, 130 H. zeitschr. 7,155. — der vervluochete daʒ bin ich Iw. 153. vervluochten! Barl. 93,19. verfluochet man Parz. 255,13. 694,17. diu verfluochte schar die verdammten Barl. 93,37. Frl. 184,8. — in daʒ vinster viur verfluochet sîn MS. 1,157. a. vor gote ich pin verfluochet Parz. 543, 1. daʒ ist vor got verfluochet tod. gehüg. 95.
2. mit dativ. dir ist alsam dem veigen Kâm verfluochet Walth. s. 149.