Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
verswinge stv.
verswinge stv. 1. intransit. höre auf mich zu schwingen. sîn swebendeʒ herze daʒ verswanc a. Heinr. 149. ein stap wart an ir rucke gehabt unz daʒ sîn siusen gar verswanc Parz. 151,29. 2. transitiv. a. schwinge weg. ê daʒ man die rîche gâbe dâ verswanc die geschenke weggegeben hatte Nib. 636,1. — mîn tjoste in hinderʒ ors verswanc Parz. 135,1. 174,17. b. mich verswinget ein dinc schwingt sich bei mir vorbei, wird mir nicht zu theil. mîn sendeʒ herze nâch ir lône ringet ich muoʒ verderben ob er mich verswinget MS. 1,45. a. c. peitsche durch. des vater zartiu swankel ruot, diu sîniu kint verswing…