Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
vernunftlich Adj.
vernunftlich , Adj.
- nhd.
- „vernünftlich“, vernünftig
- Vw.:
- s. un-
- Hw.:
- s. vernunstlich
- Q.:
- BrE, Hiob, Parad (FB vernunstlich), RvEBarl (1225-1230)
- E.:
- s. vernunft
- W.:
- s. nhd. (ält.) vernünftlich, Adj., vernünftlich, verständig, DW 25, 946
- L.:
- Lexer 275c (vernunstlich), FB 418a (vernunstlich), LexerHW 3, 191 (vernunstlich/vernunftlich), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 377b (vernunstlich/vernunftlich)