Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
verniuwe swv.
verniuwe swv. ich erneue. fast nur bei mitteldeutschen schriftstellern. eine stat hâstu gebûwet, die hâstu wol vernûwet Lampr. Alex. M 2 . 6450. vgl. das letzte beispiel unter erniuwe. die alten schult mir verniuwe mit des herzen riuwe altd. bll. 1,377,11. sô verniuwent offenbâre diu merlikîne iren sanc MSFr. 59,26. er liʒ alle ire wunden vornûwen unde offenen myst. 12,30. wir sullen uns vernûwen und unser sunde lidig werden das. 52,22. ich achte, daʒ sich ir leit vornûwet hât Ludw. 64,9. dô wordin di aldin vorgeʒʒin zeichin widder zu lichte bracht unde andirweit vornûwet das. 76,19. vgl. Pass…