Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
verlemen sw. V.
verlemen , sw. V.
- nhd.
- „verlähmen“, lähmen
- ÜG.:
- lat. mutilare Gl
- Hw.:
- s. verlamen; vgl. mnd. vörlēmen*
- Q.:
- Vät (1275-1300) (FB verlemen), Gl, JenSt, PassI/II
- E.:
- s. ver…, lemen
- W.:
- nhd. (ält.) verlähmen, V., „verlähmen“, lähmen, DW 25, 713
- L.:
- Lexer 273b (verlemen), Hennig (verlemen), FB 415b (verlemen), LexerHW 3, 159 (verlemen), Benecke/Müller/Zarncke I, 929b (verleme)