Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
verhil stv.
verhil stv. verhehle, verheimliche, verberge. I. ohne object. der dâ verhilt der ist ein diep als wol als jener der dâ stilt Bert. 422. II. mit transitivem accus. 1. ohne bezeichnung der person. daʒ man eʒ verhæle Nib. 940,4. daʒ ich mîn leit verhelen kan Walth. 120,26. mîn angest mag ich langer niht verhelen Trist. 1551. passiv. daʒ wirt danne virhulin (verholn) fundgr. 2,136,25. done kunden disiu mære niht verholen sîn Nib. 1115,2. daʒ eʒ verholn wære das. 1080,3. daʒ diz verholen sî Herb. 15329. verholniu mære Parz. 643,4. 452,3. ein verholneʒ mære entslieʒen etwas unbekanntes bekannt mache…