Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
urvar stn.
ur-var stn. BMZ stelle am ufer, wo man an- oder überfährt: landeplatz, überfahrt, fähre Kchr. (1568. 832. 3059. 514. 16621). Parz. Weist. er vant ein urvar ein wênic hôher ûf daʒ lant Bit. 3545. wie balde er dô gâhte von dem urvare dar! ib. 3531. über daʒ urv. varn Beh. ged. 5,35. wenn sie ( wachteln ) über daʒ mer varn wellent und zuo dem urfär ( var. uefer) nâhent Mgb. 182, 24. gên Nuʒdorf an daʒ urv. Helbl. 1,571. 797. an der (?) urvar (: gar, in Wickrams umarbeit. an der uberfart) Albr. 33,97. daʒ reht, daʒ si an dem urvar ze Neunburch gehabt habent Ukn. 230 1327 . wir haben im verlihen da…