Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
ursinnīg Adj.
ursinnīg , Adj.
- nhd.
- wahnsinnig, töricht, sinnlos, unsinnig, verrückt, rasend, besessen
- ne.
- insane
- ÜG.:
- lat. amens Gl, carens sensu Gl, demens Gl, energumenos (= ursinnigēr subst.) Gl, (epilempsis)? Gl, (epilenticus)? Gl, epilepticus? Gl, insanus Gl, male sanus Gl, saeviens Gl, sine mente Gl, sine sensu Gl, stupidus Gl, vesanus Gl
- Q.:
- Gl (Anfang 9. Jh.)
- E.:
- s. ur, sinnīg
- W.:
- nhd. ursinnig, Adj., eigensinnig, DW 24, 2534
- R.:
- ursinnigēr, (subst. Adj.=)M.: nhd. Wahnsinniger
- ne.
- madman
- ÜG.:
- lat. energumenos Gl
- L.:
- ChWdW9 728a (ursinnīg)
- Son.:
- Tgl001 = Freisinger Cura-Glossen (München, Bayerische Staatsbibliothek Clm 6277), Tgl008 = Würzburger Canonesglossen I (Würzburg, Universitätsbibliothek M. p. th. f. 146) (Anfang 9. Jh.)