Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
unvriunt st. M.
unvriunt , st. M.
- nhd.
- „Unfreund“, Feind
- Hw.:
- vgl. mnl. onvrient, mnd. unvrünt
- Q.:
- Brun, Cranc (FB unvriunt), Karlmeinet, LivlChr, PrLeys (Ende 12. Jh.)
- E.:
- s. un, vriunt
- W.:
- nhd. Unfreund, M., Unfreund, DW 24, 583
- L.:
- Lexer 258b (unvriunt), FB 394a (unvriunt), LexerHW 2, 1978 (unvriunt), Benecke/Müller/Zarncke III, 412a (unvriunt)