Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
unisonus subst.
unisonus -i m. I. Einklang II. Bezeichnung für den Gleichklang (im Oktavabstand) III. (Einzel-)Ton — I. ‘unison’ II. term for equal-sounding sonority (at the octave) III. (single) pitch I Einklang — ‘unison’ A Gebrauch — usage 1 als Sukzessivintervall — as successive interval [s.XI] LmL Hermann. mod. p. 150: Ter terni sunt modi, quibus omnis cantilena contexitur, scilicet unisonus , semitonium, tonus, semiditonus, ditonus, diatessaron, diapente, semitonium cum diapente, tonus cum diapente, ad haec sonus diapason ( inde LmL Frut. brev. 10 p. 72. LmL Ioh. Cott. mus. 8, 1. LmL Mus. man. 38, 1. Lm…