Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
unbekant part. adj.
un-bekant , un-bekennet part. adj. BMZ unerkennbar, unerkannt, unbekannt, ignotus Dfg. 285 c . sîn schilt und er wârn unbekant Parz. 320,9. und ist er unbekennet j.Tit. 5638. er was sibenzehen jâr unbekennet dâ belîben Konr. Al. 767. mit dat. d. p. Nib. Walth. Parz. Mai 207,30. Lieht. 57,5. 10. 75,22. Loh. 6143. j.Tit. 3974. 4708. 5644. W. v. Rh. 151,20. vater unde kint einander unbekennet sint Ulr. Wh. 186 a . den bôsen was gar um bekant, daʒ Elis. 6358.