Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
umgaffen vb.
umgaffen , vb. 1) trennbar, sich umsehen, auch reflexiv, z. t. mit zielangabe durch präpositionale fügung mit nach, auf um, in: niht ûz dem wege luoge und lâ dîn umbekapfen Konrad v. Würzburg Trojanerkrieg 15 131 ; als tuet ( scil. offen stehen ) sie ( die tür ) noch den pfaffen, die sich nicht umme caffen ( in der welt ) H. v. Hesler apokal. 7684 Helm; nicht eylende gelauffen, szunder zcuchtig gegangen, nicht umbgekawfft Luther 29, 446 W.; et tamen gafft umb ein anders ( donum dei ) umb, quamquam videt prae oculis, quod est optimum 27, 318 W.; drumb soll auff das zeytlich ein yeder nit all zu…