Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
umbileiten sw. v.
sw. v., mhd. umbeleiten, nhd. umleiten; mnd. ummeleiden, mnl. ommeleiden.
umbi-leita: 3. sg. prt. S 303,10 (rhfrk. Ps., 11. Jh.).
jmdn. umherführen, schützend begleiten, m. Akk.: (der Herr) inuand inan (Jakob) in erda uuesta ... umbileita inan ... unde behuota also aphilon ougun sin invenit eum in terra deserta ... circumduxit eum ... et custodivit quasi pupillam oculi sui.