Hauptquelle · Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer)
Ukelei m.
Ukelei m. (auch f.) karpfenartiger Weißfisch, entlehnt (14. Jh.) aus asorb. *ukleja, obsorb. wuklica, (älter) wuklija, nsorb. huklej, tschech. úkleje, russ. ukléja (укле́я). Vgl. Bielfeldt Entlehnungen (1965) 48; Müller Slaw. im Dt. Wortsch. (1995) 51.