Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
ümmegenger m.
° ümmegenger , m. ( Pl. -genger, -gengere, -gengers ) : 1. Person, die die Qualitätsmaßstäbe einer Zunft überwacht, Beschaumeister , „ So schullen de ummegenger umme gan, de darto ghesworen hebben, unde dat ysseren vor dat ret holden uppe dem tauwe unde denne de genge telden unde ock de vedem ” (Ub. Hildesh. 4, 623), „ de ummeghengere de schullen alle jar bynnen den neysten achte dagen na sunte Mertins dage komen to den wantsnideren ” (ebd. 3, 699). — 2. Mitglied der patrouillierenden Stadtwache, „ vnde of de vmmeghengers vppe de leder kloppeden, vnde se des nycht gewaer en worden, de vppe dem…