Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
tuchtich Adj.
tuchtich , Adj. nhd. züchtig, sittsam Vw.: s. un- Hw.: vgl. mhd. zühtic E.: s. tucht, ich (2); s. as. *tuhtig?, Adj., züchtig; vgl. as. tuht*, F., Zucht; germ. *tuhti-, *tuhtiz, st. F. (i), Ziehen, Zucht; s. idg. *deuk-, V., ziehen, Pokorny 220; vgl. idg. *deu-?, V., ziehen, Pokorny 220 W.: s. nhd. züchtig, Adj., züchtig, DW 32, 268? L.: Lü 419b (tuchtich)