Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
tôêⁱgenen swv.
tôêⁱgenen , ° -ê(i)ngen (Köln. Bibel [Ku a ] II Kön. 8, 11), swv. : 1. zuweisen, „ vnn so he [ Parner edder Capellan ] duͤchtich wert erkant , schal he van den veer Radespersonen den Casten thogeegenet, vnd van den Kerckvederen vnser leuen frowen kerken bestediget, vnd dem Vagede van Trauemunde vnd synen kerckvederen ... beualen werden ” (Lüb. KO ed. Hauschild 200), (das Eigentumsrecht einer Sache einem anderen) übertragen, „ Darher denn ock etlike ryke Toͤrckinnen in eren Testamenten vele Gelt legeren vnde thoegenen den yennen / so vele Christen im Kryge hebben erwoͤrget vnde gedoͤdet ” (Nic.…