Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
tinnio
tinnio -ire klingen, erklingen; klingeln — to sound; to tinkle [s.V] LmL Mart. Cap. 2, 197: orbis melo dorio tinniebat ( ad loc.: LmL Gloss. Mart. Cap. 197/54, 8: ‚ tinniebat ‘: resonabat). LmL Mart. Cap. 9, 909. [s.XI?] LmL Theophil. 3, 85 p. 151: quatuorque foramina triangula iuxta collum, ut melius tinniat (sc. campana) , formabis. [s.XIII] LmL Ioh. Aegid. 17, 86: Tintinnabulum a tinniendo est dictum; et est parva nola vel campanula. [s.XIV] LmL March. luc. 1, 1, 7: Sicque Pytagoras tanti secreti compos deprehendit numeros, quibus soni consoni nascerentur et hiis proportionatis, ut ibi tinn…