Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
thringan st. V. (3a)
thringan , st. V. (3a)
- nhd.
- dringen, drängen
- ne.
- intrude (V.), urge (V.)
- ÜG.:
- lat. (introire) H, (suffocare) H
- Vw.:
- s. gi-
- Hw.:
- s. *trīhan; vgl. ahd. dringan* (st. V. 3a); anfrk. *thringan
- Q.:
- H (830)
- E.:
- germ. *þrenhan, *þrengan?, *þrinhan, *þringan, st. V., drängen; idg. *trenk- (1), V., stoßen, drängen, Pokorny 1093; s. idg. *ter- (3), *terə-, *terh₁-, *teri-, *trēi-, *trī-, *teru-, *treu-, V., reiben, bohren, drehen, Pokorny 1071
- W.:
- mnd. dringen, st. V., drängen, verdrängen; B.: H Inf. thringan 4950 M C, 5137 M C, 2412 M C, 3. Pers. Sg. Präs. thringit 2521 C, 3. Pers. Pl. Prät. thrungun 181 M C, 2295 M C, 2376 M C, 3. Pers. Sg. Prät. Konj. thrungi 2385 M C; Kont.: H erlos thrungun nâhor mikilu 181
- L.:
- Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 190, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, S. 413, Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes 2, 231b (dringan)