Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
thornstûda sw. f.
sw. f., mhd. dornstûde, nhd. (älter) dornstaude. — Graff VI,651.
torn-studa: nom. sg. Gl 1,321,24 (Stuttg. Theol. et phil. 218, 12. Jh.); dorn-: dass. 32. 326,37/38 (M). 2,617,57/58. 4,252,17 (2 Hss.). 254,9; thorn-: dass. 3,321,23 (Sg 295, 9. Jh.). 325,10. 4,252,3 (5 Hss., darunter Wolf. Wiss. 29, 9. Jh.; Eins. 184, 10./11. Jh., t⊢orn-).
doron-stud-: nom. sg. -a Gl 1,326,37 (M, clm 18140, 11. Jh.). 4,252,16 (clm 18528,1, 11. Jh.); dorin-: gen. sg. -oun 1,321,23 (Innsbr. 711, 13. Jh.).
Verschrieben: thorn-scuda: nom. sg. Gl 4,252,15; thron-studa: dass. 252 Anm. 2; thort-: dass. 1,325,6 (Sg 296, 9./10. Jh.; das erste t- aus d- korr.).
Dornstrauch: zur Bezeichnung des Brombeerstrauches, Rubus L. (vgl. thorn 3 b): thornstuda [apparuit ... ei (Mose) dominus in flamma ignis de medio] rubi (Hs. rubus) [: et videbat quod rubus arderet, Ex. 3,2] Gl 1,325,10. 326,37. 4,254,9. thornstuda (1 Hs. dorinstudoun) ł brama (1 Hs. bramah) rubus est genus virgulti spinosi [zu: ebda.] 1,321,23 (1 Hs. thornesstûda). dornstuda rubus haec a Graecis morus dicitur in quo mora crescunt [zu: ebda.] 32. thornstuda rubus est congregatio spinarum ut quidam volunt [zu: ebda.] 325,6. 4,252,3 u. 252 Anm. 2. [Randgl. zu: rubus, Sed. I,128] 2,617,57/58.
Vgl. thornesstûda.
Nachträge zu den Glossen: Add. II,57,26. 59,8. 60,5.[Blum]