Eintrag · Mecklenburgisches Wb.
- Anchors
- 5 in 4 Wb.
- Sprachstufen
- 3 von 16
- Verweise rein
- 6
- Verweise raus
- 3
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
19./20. Jh.
Konversationslex.Tai
Meyers Konv.-Lex. (1905–09)
Tai ( Thai ), große, zu den Indochinesen gehörige Völkerfamilie, die den größten Teil der hinterindischen Halbinsel einn…
-
modern
DialektTaif.
Mecklenburgisches Wb.
Tai f. weibliches Schaf: Tajje Jeppe 157; Tajie ovis femina Mantz. Ruh. 3, 55; Taih Monschr. 3, 634 b ; Scheltwort für d…
- —
Verweisungsnetz
12 Knoten, 8 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit tai
80 Bildungen · 78 Erstglied · 1 Zweitglied · 1 Ableitungen
tai‑ als Erstglied (30 von 78)
taiaciavëis
LDWB1
taiaciavëis [tā·ia·ćia·vëis] m./f.inv. Friseur(-in) m.(f.), Barbier m. → friser .
taiada
LDWB1
taiada [ta·iạ·da] f. (-des) 1 Schnitt m ., Schnittwunde f . 2 (te bosch) Kahlschlag m., Holzschlag m., Einschlag m. 3 Stelle, an der ein Kah…
taiadines
LDWB1
taiadines [ta·ia·dị·nes] f.pl. Bandnudeln pl. , Schnittnudeln pl.
taiafëgn
LDWB1
taiafëgn [tā·ia·fëgn] m.inv. Trittmesser n., Häckselmesser n., Heuschneider m.
taialëgna
LDWB1
taialëgna [tā·ia·lë·gna] m.inv. Holzfäller m., Holzhauer m., Holzhacker m.
taialëgns
LDWB1
taialëgns [tā·ia·lë·gns] m.inv. Baumfäller m.
taialungia
LDWB1
taialungia [tā·ia·lūn·gia] f. (-ges) Lied n., Leier f. , Klage f. (die immer wieder vorgebracht wird). ▬ tres la medema taialungia immer das…
Taiamënt
LDWB1
Taiamënt [Ta·ia·mënt] m. (rü: por furlan Tiliment o ince Taiament ) nom.prop. ‹geogr› Tagliamento.
taiaones
LDWB1
taiaones [tā·ia·ọ·nes] m.inv. Wellenbrecher m ., Damm m.
taiapan
LDWB1
taiapan [tā·ia·pạŋ] m.inv. Brotgrammel f., Brotmesser n., Brothobel m. → grombl.
taiaperes
LDWB1
taiaperes [tā·ia·pẹ̄·res] m./f.inv. Steinmetz(-in) m.(f.), Steinhauer(-in) m.(f.)
taiarel
LDWB1
taiarel [ta·ia·rẹl] m. (-rí) Tablett n.
taiastran
LDWB1
taiastran [tā·ia·strạŋ] m.inv. Strohschneider m., Strohhäckselmaschine f.
taiber
DWB
taiber , m. haus einer kupplerin, wo auch huren und buben sich einfinden. Schm. 2 1, 579, wo deipel ( theil 2, 913) verglichen wird; taiber …
taicher
LDWB1
taicher [tāi·cher] interj. ‹pop› verflixt.
Taichu
Meyers
Taichu , Hauptstadt des gleichnamigen Ken im mittlern Teil der japanischen Insel Formosa, 24 km von der Westküste entfernt, von 1887–95 (als…
taicsl
LDWB1
taicsl [tāicsl] interj. Teufel → taicher .
Taidigg
Herder
Taidigg , Täding , altdeutsch = Gericht.
taidinge
DWBQVZ
taidinge: salzburgische taidinge s. weistümer, österreichische.
taiënt
LDWB1
taiënt [ta·iënt] adj. (-nc, -a) 1 scharf, schneidend 2 (p.ej. vënt) beißend, schneidend 3 ‹fig› bissig, scharfzüngig, giftig 4 stechend 5 (f…
Taies
LDWB1
Taies [Tā·ies] nom.propr. ‹topon› Teis n.
taiessö
LDWB1
taiessö [ta·ies·sö] m.sg. Aufschnitt m., Wurstaufschnitt m. ◆ plata de taiessö Aufschnittplatte f .
taifl
LDWB1
taifl [tāifl] m. (-li) 1 ‹pop› Teufel m. ( → diau, malan) ▬ avëi le taifl 2 m.pl. ‹pop› Felswildnis f., Steinwildnis f., unwegsames Gelände;…
taifladú
LDWB1
taifladú [tai·fla·dú] m. (-dus) Flucher.
taifladura
LDWB1
taifladura [tai·fla·dū·ra] m/f . (-res) Flucher(in) m.(f.) → blastemadura .
taiflamënt
LDWB1
taiflamënt [tai·fla·mënt] m.sg. andauerndes/fortgesetztes Fluchen → blastemamënt .
taiflé
LDWB1
taiflé [tai·flẹ́] vb.intr. (taiflëia) fluchen, Flüche ausstoßen. ▬ taiflé sciöche n pagan/ n türch wie ein Heide/ Kutscher fluchen.
taiflun
LDWB1
taiflun [tai·flụŋ] m. (-s) grober Fluch → cospetun, blastemun, ostiada.
Taifun
Pfeifer_etym
Taifun m. ‘tropischer Wirbelsturm’ (besonders in Südostasien), Entlehnung (Anfang 19. Jh.) von gleichbed. engl. typhoon, älter tuffoon. Das …
Taiga
Pfeifer_etym
Taiga f. großes, zusammenhängendes, teilweise sumpfiges Waldgebiet, besonders in Sibirien, Übernahme als geographischer Terminus (1. Hälfte …
‑tai als Zweitglied (1 von 1)
ūtai
KöblerGerm
*ūtai , Adv. nhd. außen ne. outside (Adv.); RB.: got., an., ae., afries., as., ahd. Hw.: s. *ūt E.: vgl. idg. *ū̆d-, Adv., empor, hinauf, hi…
Ableitungen von tai (1 von 1)
taie
KöblerMnd
taie , Adj. Vw.: s. tā (1) L.: Lü 398a (taie)