lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Tai

Lex. bis spez. · 4 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MeckWB
Anchors
5 in 4 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
6
Verweise raus
3

Eintrag · Mecklenburgisches Wb.

Tai f.

Bd. 7, Sp. 14
Wossidia Tai f. weibliches Schaf: Tajje Jeppe 157; Tajie ovis femina Mantz. Ruh. 3, 55; Taih Monschr. 3, 634b; Scheltwort für das Schaf: olle Tai StaStargard@BabkeBabke; Badr; PaParchim@Neuhof bei ParchimNeuhP; wo willen de Taijen hen! MaMalchin@BrudersdorfBrud; WaWaren@PenzlinPenzl; auch für eine langsame und schwerfällige Frau: olde Tajien Mantz. Ruh. 3, 55; im Volksreim: Hicke hacke hei, Du büst ne rechte dumme Tai Wo. V. 4, 1164; Gü Güstrow@BützowBütz. Vgl. 'tai tai Scheuchruf, um Ziegen von dem Orte zu entfernen, wo sie nicht fressen sollen' Woeste-N. 267a.
487 Zeichen · 12 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Tai

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Tai ( Thai ), große, zu den Indochinesen gehörige Völkerfamilie, die den größten Teil der hinterindischen Halbinsel einn…

  2. modern
    Dialekt
    Taif.

    Mecklenburgisches Wb.

    Tai f. weibliches Schaf: Tajje Jeppe 157; Tajie ovis femina Mantz. Ruh. 3, 55; Taih Monschr. 3, 634 b ; Scheltwort für d…

  3. Spezial
    Tain

    Dt.-Russ. phil. Termini · +2 Parallelbelege

    Tai , n язык , м таи → FiloSlov Thai, n

Verweisungsnetz

12 Knoten, 8 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 7 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit tai

80 Bildungen · 78 Erstglied · 1 Zweitglied · 1 Ableitungen

tai‑ als Erstglied (30 von 78)

taiaciavëis

LDWB1

taiaciavëis [tā·ia·ćia·vëis] m./f.inv. Friseur(-in) m.(f.), Barbier m. → friser .

taiada

LDWB1

tai·ada

taiada [ta·iạ·da] f. (-des) 1 Schnitt m ., Schnittwunde f . 2 (te bosch) Kahlschlag m., Holzschlag m., Einschlag m. 3 Stelle, an der ein Kah…

taiadines

LDWB1

taiadines [ta·ia·dị·nes] f.pl. Bandnudeln pl. , Schnittnudeln pl.

taiafëgn

LDWB1

taiafëgn [tā·ia·fëgn] m.inv. Trittmesser n., Häckselmesser n., Heuschneider m.

taialëgna

LDWB1

taialëgna [tā·ia·lë·gna] m.inv. Holzfäller m., Holzhauer m., Holzhacker m.

taialëgns

LDWB1

taialëgns [tā·ia·lë·gns] m.inv. Baumfäller m.

taialungia

LDWB1

taialungia [tā·ia·lūn·gia] f. (-ges) Lied n., Leier f. , Klage f. (die immer wieder vorgebracht wird). ▬ tres la medema taialungia immer das…

Taiamënt

LDWB1

tai·ament

Taiamënt [Ta·ia·mënt] m. (rü: por furlan Tiliment o ince Taiament ) nom.prop. ‹geogr› Tagliamento.

taiaones

LDWB1

taiaones [tā·ia·ọ·nes] m.inv. Wellenbrecher m ., Damm m.

taiapan

LDWB1

taiapan [tā·ia·pạŋ] m.inv. Brotgrammel f., Brotmesser n., Brothobel m. → grombl.

taiaperes

LDWB1

taiaperes [tā·ia·pẹ̄·res] m./f.inv. Steinmetz(-in) m.(f.), Steinhauer(-in) m.(f.)

taiarel

LDWB1

taiarel [ta·ia·rẹl] m. (-rí) Tablett n.

taiastran

LDWB1

taiastran [tā·ia·strạŋ] m.inv. Strohschneider m., Strohhäckselmaschine f.

taiber

DWB

tai·ber

taiber , m. haus einer kupplerin, wo auch huren und buben sich einfinden. Schm. 2 1, 579, wo deipel ( theil 2, 913) verglichen wird; taiber …

taicher

LDWB1

tai·cher

taicher [tāi·cher] interj. ‹pop› verflixt.

Taichu

Meyers

Taichu , Hauptstadt des gleichnamigen Ken im mittlern Teil der japanischen Insel Formosa, 24 km von der Westküste entfernt, von 1887–95 (als…

taicsl

LDWB1

taicsl [tāicsl] interj. Teufel → taicher .

Taidigg

Herder

Taidigg , Täding , altdeutsch = Gericht.

taidinge

DWBQVZ

tai·dinge

taidinge: salzburgische taidinge s. weistümer, österreichische.

taiënt

LDWB1

tai·ent

taiënt [ta·iënt] adj. (-nc, -a) 1 scharf, schneidend 2 (p.ej. vënt) beißend, schneidend 3 ‹fig› bissig, scharfzüngig, giftig 4 stechend 5 (f…

Taies

LDWB1

Taies [Tā·ies] nom.propr. ‹topon› Teis n.

taiessö

LDWB1

taie·s·soe

taiessö [ta·ies·sö] m.sg. Aufschnitt m., Wurstaufschnitt m. ◆ plata de taiessö Aufschnittplatte f .

taifl

LDWB1

taifl [tāifl] m. (-li) 1 ‹pop› Teufel m. ( → diau, malan) ▬ avëi le taifl 2 m.pl. ‹pop› Felswildnis f., Steinwildnis f., unwegsames Gelände;…

taifladú

LDWB1

taifladú [tai·fla·dú] m. (-dus) Flucher.

taifladura

LDWB1

taifladura [tai·fla·dū·ra] m/f . (-res) Flucher(in) m.(f.) → blastemadura .

taiflamënt

LDWB1

taiflamënt [tai·fla·mënt] m.sg. andauerndes/fortgesetztes Fluchen → blastemamënt .

taiflé

LDWB1

taiflé [tai·flẹ́] vb.intr. (taiflëia) fluchen, Flüche ausstoßen. ▬ taiflé sciöche n pagan/ n türch wie ein Heide/ Kutscher fluchen.

taiflun

LDWB1

taiflun [tai·flụŋ] m. (-s) grober Fluch → cospetun, blastemun, ostiada.

Taifun

Pfeifer_etym

tai·fun

Taifun m. ‘tropischer Wirbelsturm’ (besonders in Südostasien), Entlehnung (Anfang 19. Jh.) von gleichbed. engl. typhoon, älter tuffoon. Das …

Taiga

Pfeifer_etym

Taiga f. großes, zusammenhängendes, teilweise sumpfiges Waldgebiet, besonders in Sibirien, Übernahme als geographischer Terminus (1. Hälfte …

tai als Zweitglied (1 von 1)

ūtai

KöblerGerm

*ūtai , Adv. nhd. außen ne. outside (Adv.); RB.: got., an., ae., afries., as., ahd. Hw.: s. *ūt E.: vgl. idg. *ū̆d-, Adv., empor, hinauf, hi…

Ableitungen von tai (1 von 1)

taie

KöblerMnd

taie , Adj. Vw.: s. tā (1) L.: Lü 398a (taie)