Hauptquelle · Deutsches Rechtswörterbuch
täuben
täuben, v. auch tauben; Überschneidungen mit toben möglich I vom Ohr: gehörlos werden hweer soe thi man dulghet werth up thet haud, daweth thet are aldeerfan, soe is thio bote viij-hal pund [wenn ein Mann oben am Kopfe verletzt wird und sein Ohr dadurch taub wird, so ist die Buße 7 1/2 Pfund] 14. Jh. (Hs. 1464) WesterlauwersR. I 462 Textarchiv: WesterlauwersR. I 462 efft jenichman schaden krege, dar he lame lede aff klagede edder douet scholde wesen in sinen oren DithmLR. 1539 Art. 56 § 2 Faksimile woll wundeth wardt vp dat houedt, douedt dath ohr dar van, so js de bothe veertein drimmenmarck …