syllaba

syllaba -ae f. ‚Silbe‘ — ‘syllable’ 1 in übertragenem Gebrauch — by analogy a als Bezeichnung für eine Tongruppe oder einen musikalischen Abschnitt — as term for a set of pitches or a musical segment [s.X-XI] LmL Ps. - Odo mus. p. 275b: sicut sola syllaba aut duae vel tres vel etiam plures unam partem locutionis faciunt ..., ita quoque et una vel duae vel plures musicae syllabae tonum, diatessaron, diapente iungunt. LmL Ps. - Odo mus. p. 276b: plerumque sola, plerumque duplicata vel triplicata vox syllabam facere creditur. LmL Ps. - Odo mus. p. 280a: quaelibet syllaba duabus vel tribus vocibus…