Eintrag · Lex. musicum Latinum
supranus
supranus -i m. ‚Sopran‘ (Bezeichnung für eine Oberstimme im mehrstimmigen Satz) — ‘soprano’ (term for an upper voice in polyphonic composition) [s.XV] LmL Nicol. Burt. 2, 3, 30: Optime enim organizatur sive discantatur, quando organum sive supranus , ut vulgi utar vocabulo, imitatur tenorem in ascensu aut descensu non eodem momento, sed post unam aut duas notulas vel plures incipiet in eadem voce eandem melodiam organizando, quod maxime cantu mensurato observandum est et a nonnullis practicis fuga nuncupatur. LmL Nicol. Burt. 2, 5, 38. LmL Nicol. Burt. 2, 5, 43: primo cantum sive, ut dicunt, s…