Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
suochære st. M.
suochære , st. M.
- nhd.
- „Sucher“, Erforscher, Angreifer, Häscher
- ÜG.:
- lat. requisitor Gl
- Vw.:
- s. er-, ge-, heim-*, lust-, münzver-*, ver-
- Hw.:
- vgl. mnl. soeker, mnd. sȫkære*
- Q.:
- RAlex, RWchr, WernhMl (FB suocher), Dür, Gl, Parz (1200-1210), RvEBarl, Sperv, WvRh
- I.:
- Lüs. lat. requisitor?
- E.:
- ahd. suohhāri* 2, suochāri, st. M. (ja), Sucher, Forscher, Einforderer, Verfolger; s. mhd. suochen
- W.:
- nhd. Sucher, M., Sucher, Suchender, DW 20, 855
- L.:
- Lexer 219b (suocher), Hennig (suochære), LexerHW 2, 1321 (suocher), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 12b (suochære)