subcontra

subcontra m. Bezeichnung für eine unter dem Tenor liegende Stimme im mehrstimmigen Satz — term that designates a voice of a polyphonic composition lying below the tenor [s.XV] LmLCompos. Natura 6, 11: Primo ponatur tenor, post tenorem ponatur discantus per suas concordancias. Tercio ponatur contratenor vel subcontra, qui incipiatur in ⋅g⋅ut et non ascendat nisi in dyapason vel decimam, iterum per concordancias cum tenore, iterum et discantu. Quarto ponatur contrapunctus, qui incipiatur in ⋅d⋅lasolre et non ascendat nisi ad quartam, si cogitur, et descendat ad quintam per floraturas. Item regula alia: Omnia concordare debent inter se; divisim tamen discantus cum tenore sonabit. Similiter subcontra cum tenore sonabit. Sed contrapunctus non nisi cum omnibus simul consonabit (sim. LmLCompos. Cum igitur 3, 18: ... Tercio ponat subcontra.... Quarto ponat contrahaut ...). LmLCompos. Cum igitur pr. 5: Sed composicio simplex est, ubi tam discantus quam contratenor similiter et subcontra fundantur in simplici tenore. LmLCompos. Cum igitur 3, 12: <De composicione quatuor vocum> ... Sexto consideret (sc. volens componere quadruplum) de duplicacione, que solum facienda est inter duas voces. Et hoc in composicione quadrupli sex modis contingit: Primo inter tenorem et discantum, secundo inter tenorem et subcontra, tercio inter tenorem et contrahaut, quarto inter discantum et subcontra, quinto inter discantum et contrahaut, sexto inter subcontra et contrahaut.